Van vrijdag 27 juni t/m maandag 7 juli zijn wij naar Vorarlberg in Oostenrijk gegaan.

De eerste nacht hebben wij in Waxweiler geslapen in ons eigen hotelletje. Vanaf daar zijn wij helemaal binnendoor geredenrichting zuid Duitsland. Het weer was helemaal goed en de wegen waren zeer mooi om te sturen, dwars door de Eifel en het Schwarzwald.

De tweede overnachting hebben wij in Tübingen gemaakt in een knus familiehotel waar tevens een whiskeybrouwerij in gevestigd is. Je kan hier dan ook allerlei likeuren en whiskey's proeven. Piet en ik kunnen uit eigen ervaring vertellen dat dit heel aangenaam is.

Vanaf dit hotel was het nog 250 km rijden naar ons hotel in Oostenrijk. Dit hebben we ook helemaal binnendoor gedaan en soms redenwe over de smalste bosweggetjes dat we af en toe twijfelden of we hier nog wel mochten rijden.In dit soort gevallen is de Garmin een goed hulpmiddel. Dit laatste deel van Duitsland net voor de grens van Oostenrijk is een heel mooigebied om te sturen en eigenlijk nog niet ontdekt.

Onderweg hebben we lekker bij diverse picknicktafels zelf thee en koffie gezet en ons broodje gegeten, lekker makkelijk en heerlijk middenin de natuur.Vanaf de grens was het helemaal genieten en zagen wij echt alleen maar plaatjes zoals je in de vakantie folders ziet.Dit was het leukste deel van de reis, door diverse kleine plaatsjes en dorpjes. Wat enorm opviel was dat alles schoon was, hoe klein het dorp ook was.Vanaf Au was het nog 9 km omhoog naar ons hotel, deze weg was soms erg smal zodat je met je koffers op je motor even moest wachten tot de tegenliggers gepasseerd waren.
Aangekomen in ons hotel in het dorp Faschina, hebben we de motoren in de garage gezet en hebben wij eerst een koud biertje ( zonder spekken dit keer ) op het terras gedronken en genoten van het uitzicht.Hotel Sonnenkopf werd gerund door Stefan, een gezellige man met veel verhalen en grappen en hij had tevens een ophaalservicevoor als je met je motor stil kwam te staan. Dit was voor ons ook de eerste keer dat wij een hoteleigenaar ongerust zagen worden als je niet om 1900 uur terug was voor het avondeten en niet had gemeld dat je wat later kwam. Stefan kookte zelf en wij hebben echt heerlijk gegegeten de hele week. Wij hadden onderweg al diverse bordjes gezien dat je moest oppassen voor overstekende koeien en nu hadden wij dit iedere dag rond half zes 'smiddags live vanaf ons balkon. De boer deed dan het hek open zodat de koeien moesten oversteken om aan de andere kant in de schuur gemolken te worden.

Na een heerlijk ontbijt hebben wij de hele week een andere pas uitgezocht om te rijden, keuze genoeg zoals de Fernpas, Flexenpas of Obersjoch. Stefan had namelijk alle leuke en mooie routes verzameld in mappen en desgewenst kon je hier een kopie van krijgen voor in je tanktas. Soms was het een beetje off the road omdat ze daar de wegen per gedeelte opnieuw asfalteren. Vanuit het hotel maakte het niet uit of je links of rechts af ging, allebei de kanten waren alleen maar bochten om te rijden. Je kan blijven rijden, want in Oostenrijk is de benzine een stuk goedkoper. (1,35 euro per liter) De hoogste pas was de Silvretta pas (2036m.) en hier hebben we op de top een bakje koffie gedronken en foto's gemaakt van het stuwmeer. De volgende dag zijn wij over een aantal mooie passen, waaronder de Riedbergpas (1420m.), de Hochtannerpas (1675m.) en de Arlbergpas (1800m.) richting de Bodensee gereden. Als je dan vanuit de bergen komt zie je in de verte de Bodensee en daarvoor echt een enorme grote stad en dat is Bregenz.
Donderdags hebben wij een trip gemaakt door Zwitserland en Liechtenstein en waren wij op tijd weer terug in het hotel, want om twee uur kwamen er allemaal klassieke auto's op het parkeerterrein die meededen aan de Silvretta classic ralley. Dit was puur genieten van al die mooie auto's, van Porsches en Mercedessen tot Buicks en Fords Thinderbirds. Ook zagen wij een hele mooie Bugatti en een prototype van Volkswagen die nooit in produktie is genomen.

Vrijdags na het ontbijt zijn wij weer richting huis vertrokken, eerst weer lekker een stuk binnendoor, alsof we nog niet genoeg gestuurd hadden en vanaf Tübingen zijn we de volgende dag tot Trier over de snelweg gereden. Hierna zijn we de moesel overgestoken en door de Eifel naar Vianden in Luxemburg gereden. Hier hebben we lekker geslapen en de tanks goedkoop volgegooid. Vanaf Vianden lekker op ons gemak terug richting Nederland.
In totaal hebben we bijna 3100 km gereden, waarvan ongeveer 2400 km alleen maar bochten waren. Deze vakantie was echt genieten en zeker voor herhaling vatbaar.