 |
|
 |
Verslag Ruud & Rob
Het was me weer het weekend wel! Om vijf uur de luikjes open. De regen komt met bakken naar beneden maar toch, stoer als we zijn, motor en regenkleding aan en rijden maar.
Vanaf het verzamelpunt “de lucht”, vertrokken we in de stromende regen richting Duitsland. Gelukkig waren de weergoden met ons en gunde ons verder een droge rit tot aan Duitsland toe. We toerden er dan ook lustig op los en met een tussenstop om een heerlijk kopje koffie te drinken en een lunch te gebruiken kwamen we rond vijf uur aan bij het o zo gezellige hotel van Herman en Petra in Treis-Karden. Na de nodige knuffels en zoenen van de Belgen werd er iets gedronken en wachten we als hongerige leeuwen die klaar stonden om hun prooi te bespringen op het diner. Dit jaar stond er Thais eten op het menu en ieder liet het zich weer eens goed smaken. Het gesprek van de
dag ging natuurlijk alleen maar over het ongeval dat onderweg met Peter van den Boogaard was gebeurd. Heel naar allemaal maar tenslotte kwam het toch allemaal nog goed. Er ging dan ook een luid gejuich op toen Peter het hotel weer binnen stapte met zijn duim in wit omhulsel
omdat deze uit de kom was geweest.
We moeten wel erg in de gratie zijn geweest van de weergoden want het bleef droog en soms zelf erg warm.
Iedereen toerden er op los om het geweldige landschap te bewonderen. In het Moezelgebied is het alsof er een reus heel kwistig heeft gestrooid met schitterende dorpjes, oude kloosters en kastelen. Fel gele velden vol koolzaadplanten vlogen aan ons voorbij terwijl we heerlijk door de bergen reden.Bergje op en het bergje weer af. Schitterende vergezichten, leuke terrasjes en romantische vakwerkhuisjes waarin de plaatselijke middenstand hun brood proberen te verdienen. Soms was het wat fris maar ach, wij stoere Hollanders kunnen wel een stootje hebben, toch. Elke avond was het weer een gezellige drukte van belang in het hotel en er werd weer heel wat geschonken en gedronken. Zaterdagavond waren Pieta en Michel aan de beurt om eens in het zonnetje gezet te worden. Niet alleen voor hun ongelofelijke creativiteit met het organiseren
van deze motorritten maar beide waren dit jaar ook nog eens vijftig jaar geworden. Dat was natuurlijk wel een felicitatie en een blijk van waardering waard. Nou Piet en Mies………Op naar de volgende rit. Als we daar weer net zo van genieten dan vragen we jullie nog jaren zo door te
gaan met organiseren. Wij schrijven alvast in voor een rollatorrit.
Groetjes,
Rob en Ruud
|
.JPG) |
.jpg) |
.JPG) |
| |
| |